บางครั้งความรักมันก้อเป็นเรื่องตลก
ไม่ว่าจะเป็นความรักแบบไหน
ความรักที่พ่อแม่มีให้......
เป็นความรัก..ที่เราไม่เคยเห็นค่าของมันเลย
ความรักของเพื่อน............
เป็นความรัก......ที่ทำให้เราสนุกสนาน
ความรักที่คนรักมีให้เรา...............
มันเป็นสิ่งที่เติมเต็มความสุขให้กันและกัน
และเราเห็นคุณค่าของมันมากมาย
เห็นว่าความรักนี้ยิ่งใหญ่หาที่เปรียบไม่ได้

ฉันเคยมีความรู้สึกแบบนี้
และเมื่อสูญเสียความรักของของคนที่เรารักไป
เรากฃับรู้สึกตรงกันข้าม
มีความรู้สึกอ้างว้าง โดดเดี่ยว
เหมือนกันว่า..................
เราสูญเสียทุกสิ่งทุกอย่างไป
ทั้งๆที่เรามีทั้ง พ่อ แม่ และ เพื่อนๆ
ที่คอยห่วงว่าเราจะเป็นยังไงหรือปล่าว
เป็นห่วงว่า...เราจะสบายดีไหม
เป็นอย่างไรบ้าง
แต่.........
เรากลับมองไม่เห็นมัน

เราจะเห็นมันก้อต่อเมื่อเราตาสว่าง
ตื่นจากความรักบ้าๆบอๆที่คนๆหนึ่ง
ที่เราพึ่งรู้จักเขา และเขามอบสิ่งที่เรียกว่าความรักให้
มันช่างต่างกับความรักของเพื่อนและพ่อแม่
พ่อแม่รู้จักเราและรักเราตั้งแต่เกิด
เพื่อน....รู้จักเราและรักเรามานาน

ดังนี้เเล้วจงยึดมั่น
จงยึดในสติของตนเอง
ตามความคิดของตัวเองให้ทัน
ว่าตอนนี้เราคิดอะไรอยู่
แล้วพิจารณาว่าสิ่งนั้นถูกต้องหรือไม่
แล้วเราควรทำต่อไปหรือปล่าว.......

นี่คือคำกล่าวของคนๆหนึ่ง
เขาคืออาจารย์ที่ปรึกษาของฉัน
หนูจะพยายามทำนะค่ะอาจารย์
เมื่อไหร่จิตใจหนูสงบลง.........
หนูจะบอกอาจารย์นะค่ะ

หนูรักอาจารย์ที่สุดในโลกเลย
(เพราะอาจารย์หาทางออกให้หนู)

ขอบคุณค่ะ

แจ้ง diary ไม่เหมาะสม