|
เป็นวัยรุ่นมันเหนื่อย....จริงๆ
ตอนที่มีชีวิตอย่าให้ความเลวเข้าครอบงำ เรายังเหลือสิ่งที่ดี
อย่าให้ตายไปกับชีวิตเรา..
อาจเป็นวันที่จะมาถึงที่ต้องตาย
อย่าให้คนอื่นมองว่าเราดูเลวร้าย
หนึ่งชีวิตที่จะจบลงต้องปรงไว้
ส่วนความดีที่เรายังมีอย่าทิ้งไป..
ต้นไม้ ใบหญ้า พู่กันจรดกระดาษ วาดสี ถ่ายทอดความรู้สึกดีๆ
ถึงจะออกมาไม่ดีก็เป็นงานกู
ใช้เวลาอยู่กับตัวเองให้มากขึ้นตัวเรา
จะได้ไม่น้อยใจที่ถูกตัวเองทิ้ง
เบื่อกับการที่ต้องแกล้งโง่ในสังคม
ให้คนอื่นเกลียดเรา ในอย่างที่เราเป็น
ดีกว่าให้คนอื่นมาชอบเรา ในอย่างที่ไม่ใช่เรา
เดียวดาย แต่เสรี...
ทุกขณะ...
โลกเป็นทั้งกลางวันและกลางคืน....
ขึ้นอยู่กับว่าเราจะยืนอยู่ที่ใด...
....................................................
คนส่วนใหญ่ มักจะเอาตัวเองเป็นมาตรฐาน
ในการตัดสินว่าใคร "ดี" หรือ "เลว"
และมักจะคาดหวังที่จะให้คนอื่นเป็นอย่างที่ตนเองต้องการ
เขาจึงต้องพบกับความผิดหวังทุกครั้งไป....
เพราะไม่มีใครสามารถที่จะเป็น
อย่างที่ใครต้องการได้เสมอไป....
ถ้าเพียงแต่เขาจะยอมรับในความแตกต่างของคน...
และตระหนักว่า คนแต่ละคนย่อมมีจุดยืน
และวิถีความเป็นไปของตัวเอง
เขาคงไม่ต้องทนทุกข์กับความเจ็บร้าว....
จากการคาดหวังในสิ่งที่ไม่อาจเป็นไปได้....
ส่งท้ายด้วยเรื่องดีๆ
กาลครั้งหนึ่ง......ไฟ ,น้ำ และความเชื่อถือไว้วางใจ (Trust) เดินเล่นกันอยู่ในป่า
และคุยกันถึงว่า หากต้องพลัดหลงกันแล้ว.... จะตามหากันเจอได้อย่างไร?
ไฟ บอกว่า "ให้มองหาควัน เพราะว่าควันอยู่ที่ไหนผมก็อยู่ที่นั่น"
น้ำ ก็บอกว่า "ให้มองหาหญ้าเขียว ๆและดอกไม้ ผมอยู่ตรงนั้นแหละ"
ความน่าเชื่อถือ ยิ้มเป็นนัย ๆ ก่อนจะพูดว่า
"สำหรับผม พวกคุณต้องไม่ทำให้ผมหลงทาง
เพราะถ้าผมหายไปแล้ว..... พวกคุณจะไม่มีวันได้ตัวผมกลับมาอีกเลย"
    
    
กวนตีน : madpackit
|
บันทึกเป็นเพื่อน
