ฝนตก....กับอารมณ์เหงาๆ
                จะมีใครเป็นเหมือนกันบ้าง......
ที่รู้สึกเหงาในเวลาที่"สายฝน"มันโปรยปรายลงมาอย่างนี้
กับวันเวลาที่ดูเหมือนจะร้ายๆ...
และปนเปื้อนไปด้วยความเหงา..และน้ำตา
.....
ไม่มีใครรู้ว่า...สำหรับฉัน...
วันหยุด 4 วันที่ผ่านมา..
มันเป็นอะไรที่ช่างโหดร้ายซะเหลือเกิน
.....ฉันต้องอยู่กับความเหงา
...ต้องอยู่กับความรู้สึกปวดร้าว
กับเรื่องราวร้ายๆที่ผ่านเข้ามาทำร้ายจิตใจ
ในก่อนหน้านี้(16กค.51)
เป็นเรื่องราวที่ทำให้ฉันเกือบทำร้ายตัวเอง
และรู้สึกว่าตัวเองไม่เหลืออะไรอีกแล้ว
อยากจะหยุดทุกอย่างไว้เพียงแค่นี้
.......
และคิดขึ้นมาว่า...
คนที่ไม่มีที่ไป.....
คนที่สิ้นหวังและคิดฆ่าตัวตายมันเป็นอย่างนี้นี่เอง
แต่..อยากจะขอบคุณเพื่อน...
ที่ไม่ทิ้งฉัน
เป็นห่วงฉัน..ซึ้งจริงๆ
....
ฉัน..คิดว่าชีวิตของฉัน
มันคงจะไม่มีอะไรร้ายไปกว่านี้อีกแล้ว
ทุกๆครั้งที่คำพูดของใครบางคนแทรกเข้ามา
ในระหว่างที่ฉันต้องอยู่เพียงลำพังคนเดียว
คิดอะไรเรื่อยเปื่อย
มันทำให้น้ำตาไหลออกมาทุกที...
..................
ในชีวิต...ฉันจะต้องยอมรับเรื่องราวร้ายๆ
อีกซักเท่าไหร่...ถึงจะพอ...
เธอ...ผู้ซึ่งต้องทำให้ฉัน...ยอมรับเรื่องราวเหล่านั้น
.............
เธอ...ฉัน....และเขา...
....
ไม่มีอะไรโหดร้ายไปกว่านี้อีกแล้ว
เธอ...สนุกพอหรือยัง
จะต้องให้ไม่มีกันและกันใช่ไหมถึงจะพอใจ...
...........................
บางครั้งวันเหงาๆที่แสนจะเศร้าอย่างนี้
การได้อยู่คนเดียว...
ฟังเพลง...คลอเบาๆ
ในระหว่างนั้น...อาจจะมีน้ำตาบ้าง
แต่ยังไงมันก็ทำให้...เรารู้สึกสบายใจขึ้น
(ถ้าไม่ถือสาในเนื้อเพลงนะ)
.....
คิดซะว่า.........!!!!!!!!!!!!!
บางครั้งเรื่องราวร้ายๆที่ผ่านเข้ามา
มันเป็นบทเรียนที่สอนให้เราต้องเข้มแข็ง
และให้เรารู้ว่า..
ยังมีเรื่องราวอีกมากมายที่ต้องเผชิญ
ตราบที่เรายังมีชีวิตอยู่

                                                                                                           รหัส..โอ้..

แจ้ง diary ไม่เหมาะสม