มันผิดมากเหรอที่..."ฉันรักเธอ" 


ฉันคิดผิดไปใช่มั๊ย ที่ตัดสินใจทำแบบนี้ให้เธอได้รับรู้ หรือว่าความรักของเรามันไม่ควรมีเรื่องนี้ ถ้าจะบอกว่าฉันไม่ได้ตั้งใจ มันก็คงเป็นการโกหก ฉันรู้ตัวดีว่าฉันทำอะไร และเธอทำอะไร

แม้ว่าสิ่งที่เธอทำ ในความคิดของเธอมันคือสิ่งที่สมควรแล้วเหรอกับสิ่งที่เธอทำกับฉันอย่างงั้นเหรอ แต่ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่า มันไม่ใช่ ฉันคิดผิดไปที่ให้โอกาสเธออีกครั้ง

ยังจำได้มั๊ยว่าความรักของเรามันเริ่มต้นขึ้นมาได้ยังไง ฉันไม่อยากจะถามถึงหรอกนะ ในเมื่อแต่แรกทั้งเธอและฉัน เราต่างก็ไม่ใช่คนที่ใครๆ เค้าต้องการให้เราคบกัน แต่ทำไมในเมื่อเราคบกันมาถึง 7 ปี

โดยที่ตลอดมาฉันรับรู้เรื่องราวของเธอมาตลอด ไม่ว่าเธอจะทำอะไร ฉันพยายามคิดว่า มันเป็นเพราะความแตกต่างทางเชื้อชาติและวัฒนธรรมของเรา เธอจึงทำมันได้เป็นปกติเหลือเกิน โดยไม่รู้ว่าสิ่งที่ทำนั้น ฉันแทบจะขาดใจเมื่อต้องรับรู้มัน!!!  ดังนั้น ฉันทนจนจะทนไม่ได้แล้ว

ฉันนอนหนาวเหน็บอยู่ที่นี่ ตรงนี้ ในที่ๆ ไม่มีเธอ แต่ข้างกายเธอล่ะมีใคร ใครที่ไม่ใช่ฉัน ไม่ว่าเรื่องนี้มันเกิดขึ้นกี่ครั้ง ฉันพยายามเหลือเกินที่จะทำใจแล้วว่า มันจะต้องเกิด ในสังคมของเธอ มันเป็นเรื่องปกติมากมาย แต่สำหรับฉัน ฉันแทบจะทนไม่ไหวแล้ว

ทำไมเหรอ ทำไมเธอต้องทำแบบนี้กับฉัน ฉันผิดมากมายตรงไหนที่ฉันรักเธอ และเธอก็รักฉัน เรารักกัน แต่ทำไมเธอถึงทำกับฉันได้

หรือ ถ้าคนๆ นั้นเขามีค่ามากกว่าฉันที่เธอทำร้ายซ้ำแล้วซ้ำเล่า เธอจะยังมารั้งฉันไว้ทำไม กับคำว่า "รัก" ที่เธอให้มาตอนนี้ เธอรักฉันเพื่ออะไร ฉันต้องถามเธออย่างนี้มาตลอด 7 ปี

7 ปีที่ฉันรักเธอ 

7 ปีที่ฉันเจ็บเพราะเธอ

7 ปีที่อยู่แบบใจจะขาด

แต่พอแล้ว พอกันที หัวใจฉันที่เธอเหยียบแล้วกระทืบซ้ำอีก มันทนไม่ได้แล้ว เมื่อวันที่ 9 เดือนที่แล้ว เธอยังจำได้มั๊ยว่ามันคือวันอะไร ถ้าจำไม่ได้จะตอบให้ วันที่เธอกับฉันหมั้นกัน ฉันคิดว่าตอนนั้นฉันคือ ผู้หญิงที่มีความสุขที่สุดในโลกใบนี้

เธอที่ขอแต่งงานมาตลอดพร้อมคำสัญญาที่จะทำให้ฉันมีความสุขยิ่งกว่าใครๆ แต่ตอนนี้รู้มั๊ยว่าฉันรู้สึกยังไง คำว่า "รัก" ของฉันมันไม่มีค่าพอหรือไง เธอถึงได้ต้องไปมีผู้หญิงอื่นแล้วให้เขามาเยอะเย้ยฉันได้ขนาดนี้

สุดท้าย ขอถามเถอะ "I'll stand by you forever, Will you marry me ?" ประโยคนี้ตอนที่เธอพูดเธอรู้สึกยังไงกัน สำหรับฉัน ฉันคืออะไรของเธอ









.................. แม้สิ่งที่เกิดขึ้นจะผ่านมาครบปี แต่ตอนนี้ใจฉันยังคงเจ็บปวด ไม่อาจลุกขึ้นมารู้จักกับคำว่า "รัก" ได้อีก เธอกรีดบาดแผลลงไปในใจของฉันลึกเกินเยียวยา เกินกว่าที่มันจะเลือนหายตามกาลเวลา บางครั้งฉันอยากคิดว่าเราไม่รู้จักกัน อยากคิดว่าสิ่งต่างๆ ที่เกิดขึ้นระหว่างเรา มันไม่ได้เกิดขึ้นจริงๆ แต่แม้สมองจะสั่งให้คิดแบบนั้น แต่ในใจของฉันยังคงมีเธออยู่ตลอดเวลา มันลำบากที่จะไม่คิดถึงเธอ เพราะเธอเองก็เป็นคนๆ หนึ่งที่ฉันเคยคิดว่าจะมีเส้นทางอนาคตร่วมกัน แต่ตอนนี้... ทุกอย่างมันจบไปแล้ว ไม่มีอีกแล้วกับคำว่า "เรา" มีแต่คำว่าเธอกับเขา แล้วก็ฉันที่เดินจากมา 


End of relationship

แจ้ง diary ไม่เหมาะสม