..มนุษย์..สงสัยในสิ่งที่ปรากฏขึ้นต่อสายตา....ศรัทธาในสิ่งที่ไม่อาจมองเห็น....หลงใหลในสิ่งที่ต้องตาและหัวใจ....ชิงชังในสิ่งตนเห็นเป็นภยันตราย....หากยังมีสิ่งเหล่านี้อยู่แล้วไซร้....เจ้าก็ยังมิอาจก้าวออกจากขีดจำกัดของ 'มนุษย์'....ควรหรือที่จะจมอยู่ในหนทางแห่งปุถุชนสามัญ....ทั้งที่ก้าวล้ำเป็นสิ่งมีชีวิตที่สูงค่ากว่าได้..