 พฤษภาคม 2555  |
| อา. |
จ. |
อ. |
พ. |
พฤ. |
ศ. |
ส. |
| | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 |
|
|
|
 |
|
View : 1246 Post : 0
23 มิถุนายน 2553
ชื่อตอน : อารมณ์และความรู้สึก
เกริ่นเรื่อง : เอาอีกแล้วนะทีม
ไม่เข้าใจนะ ทำไมเวลาที่ได้เห็นหน้าคนที่เราชอบ
ทำไมมันถึงตื่นเต้นแบบนี้ก็ไม่รู้
จู่ๆหน้ามันก็แดงขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัว
ฉันเคยแอบชอบเพื่อนคนหนึ่งสมัยเรียนมอปลาย
จะว่าไปเค้าก็น่ารักนะ ตัวเล็กๆผอมๆ หน้าก็เหมือนหนูหรืออะไรก็ไม่รุ
แต่ฉันก็ไม่กล้าจะแสดงตัวอะไรมากมาย เพราะเพื่อนของฉันก็แอบชอบเค้าอยู่เหมือนกัน
ฉันก็เลยได้แต่แอบด้อมๆมองๆอยู่ห่างๆ มีหลายครั้งที่ฉันเจอเขาโดยบังเอิญที่โรงเรียน
ฉันก็ได้แต่ "อาย" ไปฝ่ายเดียว ทั้งที่อีกฝ่ายไม่รู้เรื่องไรเลย
จนจบมอหก อะไรๆมันก็เหมือนเดิม ฉันก็ไม่กล้าที่จะเดินเข้าไปหาเขา
ทุกอย่างมันดูเหมือนจะหยุดและจบลง โดยที่เขาไม่รู้เลยว่า ยังมีเพื่อนคนหนึ่งที่แอบชอบเขามาตั้งนาน
จากนั้นฉันก็เข้าเรียมหาวิทยาลัย ฉันตั้งใจเลือกมอชอเพราะคิดว่ายังไงก็อาจจะได้เจอเขาในมอชออีกแน่ๆ
ตอนนั้นค่อยบอกก็ยังไม่สาย แต่โชคชะตาก็เหมือนจะแกล้งให้ฉันต้องทรมานกับการรอคอยไปอีกนาน
ฉันสอบได้ที่มหิดล ต้องมาเรียนที่กรุงเทพ ตอนนั้นฉันเหงามากๆ ไปไหนก็ต้องไปคนเดียว
วันหนึ่งเรื่องบังเอิญ ก็เกิดขึ้นกับฉันอีกรอบ ฉันไปเดินเล่นที่สวนจตุจักร และฉันก็เจอผู้ชายคนหนึ่ง
ใส่เสื้อมอชอ หน้าตาคุ้นๆ เขาก็คือ คนๆนั้นที่ฉันแอบชอบ ตอนนั้นฉันอยากจะหัวเราะออกมาดังๆ
โอกาสมาถึงฉันอีกครั้ง เขาเดินมาคนเดียว และก็ค่อยๆเดินผ่านหน้าฉันไป
ฉันปล่อยโอกาสให้หลุดมือไปอีกรอบ เพราะฉัน "ไม่กล้า" ที่จะไปทักเขาก่อน
เพราะกลัวว่าจะทักคนผิด ทักและเขาไม่รู้จัก หรือทำหยิ่งใส่ สุดท้ายฉันก็เดินไปตามทางของฉัน
ฉันฝ่าฟันอุปสรรคปัญหาทุกอย่างตามลำพัง ฉันผ่านความรักมาหลายครั้ง แต่ฉันก็ไม่เคยรู้จักคำว่ารักจิงๆเลยสักครั้ง
ฉันมีความสุขกับการที่ได้แอบชอบคนโน้นคนนี้ เสียใจเมื่อคนๆนั้นเขาไม่ได้คิดแบบเรา และก็ทำให้คนอื่นเสียใจเพราะฉันมาก็มาก
เรื่องราวทุกอย่างมันเกิดขึ้นเพราะความไม่ลงตัว ฉันพยายามตามหาคนที่ใช่สำหรับฉัน คนที่จะอยู่กับฉัน แล้วรู้สึกมีความสุข ได้ทำ ในสิ่งที่
เป็นตัวตนที่แท้จิงของกันแกน มีมิตรภาพที่ดีที่มากกว่า คำว่าแฟน แต่ฉันก็หาไม่เจอสักที
จนวันที่ฉันเรียนจบ ฉันก็ยังหาคนๆนั้นไม่เจอสักที
สมัยนี้เทคโนโลยีต่างๆเข้ามามากมาย ฉันคิดว่าความบังเอิญคงจะไม่เกิดขึ้นกับฉันอีกแล้ว ฉันเลยลองพิมพ์ชื่อคนที่ฉันชอบลงในเว็บๆหนึ่ง
ฉันตามหาคนที่ฉันชอบทาง internet ฉันแค่อยากรู้ว่าตอนนี้เขาสบายดีมั้ย เรียนที่ไหน ไม่ได้คิดอะไรไปมากกว่านั้น
แต่มันก็ไม่ได้ผล ไม่มีใครรู้จักหรือบอกข่าวคราวของเค้าได้เลย
เวลาผ่านมาตั้งนาน จู่ๆก็มีคนเข้ามาในเฟสบุคฉัน และบอกว่าเค้าคือคนที่ฉันตามหา
ตอนแรกฉันก็ไม่เชื่อ แต่ฉันก็ลองคุยและถามเค้าไปทางเฟสบุค
ฉันไม่ขอเบอร์โทรศัพติดต่อเลย เพราะฉันกลัวว่าอาจจะเป็นแฟนของเค้าก็ได้
 แจ้ง diary ไม่เหมาะสม
|
|
