 พฤษภาคม 2555  |
| อา. |
จ. |
อ. |
พ. |
พฤ. |
ศ. |
ส. |
| | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 |
|
|
|
 |
|
View : 1116 Post : 1
16 พฤษภาคม 2549
ชื่อตอน : ในห้องนักบิน
เกริ่นเรื่อง : ในห้องนักบินที่ข้าน้อยได้มีโอกาสเข้าไป
นี่เป็นเรื่องของเมื่อวันเสาร์นะคะ
ครอบครัวของข้าน้อยได้ไปเที่ยวญี่ปุ่น โดยพึ่งบารมีของหม่าม้าคุงที่อยู่ บ.การบินไทย ได้ตั๋วในราคาพิเศษ เพียงแต่ว่าเราต้องเช็คอินเอานาทีสุดท้าย ลุ้นว่าเครื่องจะมีที่ว่างเหลืออ้ะป่าว
เรื่องของเรื่องคือ วันนั้น เครื่องที่เราจะขึ้น(นาริตะ-กรุงเทพฯ)เกิดเต็มขึ้นมา ทั้งที่แม่คุง(ดูมันเรียกแม่) เช็คแล้วว่าเหลือว่างอยู่ประมาณ 10 ที่นั่ง ทำยังไงก็ไม่ได้นั่ง หากแต่นับว่าเป็นโชคของพวกเรา ที่แม่คุงรู้จักกับ IM ของไฟลท์นั้น รวมถึงกัปตันใจดีมาก อนุญาตให้เข้าไปนั่งในห้องนักบินได้ ถึงอย่างนั้น ก็ไปได้แค่ 2 คน แม่คุงกับข้าน้อยจึงกลับมาก่อน ส่วนพ่อคุงกับน้องน้อยก็ต้องกลับวันอาทิตย์
ในห้องนักบิน มีที่นั่งแค่ 4 ที่คือ
-ที่นั่งนักบิน
-ที่นั่งโคไพรอท
-ที่ว่างอีก 2 ที่ข้างหลัง
และมีปุ่มเยอะไปหมด ตั้งแต่หน้านักบิน เลยไปจนถึงเหนือหัวเรา
เริ่มกันตอนเครื่องขึ้น นักบินจะต้องขับเครื่องบินวนไปมาในสนามบิน เพื่อหาช่องทางที่จะนำเครื่องขึ้น ซึ่งยาวมาก หลังหาได้แล้ว การนำเครื่องขึ้น(ไม่แน่ใจ) แต่จะมีปุ่มปรับระดับความสูงว่าจะให้ขึ้นไปสูงเท่าไร (พี่โคไพรอท ปรับให้อยู่ที่ตัวเลข 38000 ไม่ทราบหน่วย แต่บินถึงระดับความสูงนั้นแล้ว ก็ปรับเพิ่มจนเป็น 39000)
ระหว่างทาง กัปตัน และพี่โคไพรอทใจดีกันมากจริงๆ ถามแม่ลูกที่มานั่งอยู่ข้างหลังตลอดว่าเอาน้ำอะไรไหม หิวรึปล่าว เพราะต้องผ่านประตูที่มีรหัสเข้ามา ถ้ากดรหัสถูกต้อง ข้างในจะได้ยินเสียงเตือน แล้วคนก็จะเข้ามา (ตอนแรกตกใจหมดเลย นึกว่าไปแตะโดนปุ่มอะไรเข้า) แถมกัปตันยังให้เข้าไปนั่งเล่นในห้องนอนนักบินได้ด้วย
การขับไม่จำเป็นต้องจับพวงมาลัยตลอดเวลา เพราะมีปุ่มขับอัตโนมัติ เลี้ยว ก็แค่ปรับทิศ เครื่องจะเลี้ยวเองได้ บนเรดาห์ของกัปตันมีสัญลักษณ์แปลกๆเยอะแยะ อย่างเช่น รูปเหมือนจรวดนำวิถีสีเขียวอยู่ พี่โคไพรอทบอกว่าคือสถานีส่งสัญญาณอะไรซักอย่าง (เพราะเราจำไม่ได้) จะบอกว่าเราอยู่ทางทิศไหนของมัน ซึ่งจะมีอยู่ ซักพักแล้วก็หายไป
ตอนลง ความสูงจะต้องค่อยๆปรับให้ลดลงเรื่อยๆ ที่ละน้อยละน้อย จนสุดท้าย จะใช้คนบังคับเอาและถึงโดยสวัสดิภาพ
P.S.รายละเอียดอาจตกหล่นไปบ้างนะคะ
 แจ้ง diary ไม่เหมาะสม
|
|
