+ +

สวัสดีค่ะ

          งานเขียนดูเหมือนจะไม่ค่อยคืบหน้าเท่าไหร่เพราะคนแต่งสมองไม่แล่นเลย เอาแต่หมกตัวอ่านหนังสือที่ไปกว้านซื้อมาหลายเล่มจนตอนนี้เวลานอนคือตีสี่เวลาตื่นคือสิบโมง (เหอๆ) จันทร์ซ่อนเงาแต่งยากมากค่ะ เพราะต้องพลิกบรรยากาศจากเล่ห์เสน่ห์จันทร์ให้แสดงให้เห็นถึงการพัฒนาในหลายด้านของกณวรรธน์นคร แถมยังต้องใช้ราชาศัพท์ที่หัทยาวดีไม่สันทัดเลยแม้แต่น้อย (จึงได้นั่งน้ำตาตกหน้าคอมพ์เวลาแต่งเสมอ) อย่างไรก็ตามนี่ถือว่าเป็นสิ่งที่ท้าทายอีกอย่างหนึ่ง ต้องเคี่ยวหนักกับราชาศัพท์จนถึงขั้นเหนื่อย T-T พอเขียน “จันทร์ซ่อนเงา” จบก็จะเขียน “ปริศนารัก... โยซากุระ” ต่อจากเรื่องนี้มีจ่อคิวอยู่สองเรื่องที่ยังไม่แน่ใจว่าจะเขียนเรื่องไหนก่อนดี เนื่องจากข้อมูลที่รวบรวมมานานยังถือว่าไม่เพียงพออย่างสูสีกัน

          เรื่องที่จะเขียนต่อจาก “ปริศนารัก... โยซากุระ” มีสองเรื่อง เรื่องที่หนึ่งเป็นแนวแฟนตาซีพุทธศาสนา งงไหมคะ เป็นเรื่องเกี่ยวกับพรานอาลัมพายน์และพญานาคค่ะ ข้อมูลก็ได้รับความเมตตาจากพระอาจารย์ของหัทเอง ส่วนอีกเรื่องเป็นแนวจีนโบราณโรแมนซ์ ข้อมูลก็เก็บรวบรวมมาเสมอตั้งแต่เรียนมัธยมต้น เพราะช่วงนั้นบ้าภาษาจีนถึงขนาดเรียนด้วยตัวเอง หึๆ ข้อมูลจะเชื่อได้ไหมเนี่ย

          นี่ก็ใกล้จะเปิดเทอมแล้ว ค่อนข้างกังวลกับคะแนนสอบ เพราะเกรงว่าจะไม่ได้ตามที่คิดหวัง ไม่รู้ว่าคำตอบจะตรงใจกับอาจารย์ผู้ตรวจรึเปล่า เฮ้อ... อย่างไรก็จะสู้ต่อไป สู้จนเหงื่อหยดสุดท้าย!!

ra i